Witold Pochylski

 

 

dr hab. Witold Pochylski, prof. UMK.

Urodził się i mieszka w Mogilnie. Studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dyplom w pracowni malarstwa prof. Janusza Kaczmarskiego oraz aneksowej pracowni witraży Konstantego Łyskowskiego w 1987 roku. Pracownik naukowo–dydaktyczny na stanowisku profesora UMK
w Katedrze Rysunku Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Zajmuje się rysunkiem, malarstwem i witrażem oraz działaniami plastycznymi w tzw. „miejscach ujawnionych”. Media, którym autor przypisuje szczególną rolę, to światło i przestrzeń. Twórca realizacji instalacyjno–czasowych. Pomysłodawca i kurator 18 edycji ogólnopolskich Mogileńskich Spotkań Plastycznych. Założyciel Stowarzyszenia artystycznego Magazyn Zbożowy GS w Mogilnie. Inicjator działań artystyczno–społecznych na rzecz społeczności lokalnej – „Magazyn ludzi”, „Foto magazyn”, „Teatr magazyn”, „Działania podstawowe”, „Muzyka pozaradiowa”. Autor ponad 120 wystaw, akcji i efemerycznych działań twórczych.

„[…] Witold Pochylski opowiada się, bardzo słusznie, za rysunkiem możliwie najszerzej rozumianym, ale zakotwiczonym w tradycji, intymnym dziennikiem, wiernym towarzyszem życio–twórczej drogi artysty, prawdomównym „ujawniaczem” koncepcji i myśli. […] z „uśpionych” fragmentów i cytatów rzeczywistości… kreuje własną wizję. Widzę w tym fantastyczny paradoks, najwyższej artystycznej próby – z zaklętych, martwych ułamków buduje nowe zjawiskowe całości.Całości egzystujące na innym już poziomie między snem, jawą, letargiem, śmiercią, kontemplacją. […] Naczelny motyw jego twórczości to portret, maska, konterfekt, wizerunek. […] Do odwiecznego toposu twarzy, ujętej przez autora w jej zastygnięciu, modelunku bryłowo-rzeźbiarskim, cielesno-fakturowym, artysta włącza poprzez przetworzenia, element deformacji, zniekształceń, przekształceń, przesunięcia, rozbicia. Uzyskuje w ten sposób niezwykle silny efekt wyrazowy – zachowując niejako archetyp, prawzór oblicza człowieczego. […] Bohaterowie Witolda Pochylskiego, śpiąc od wielu lat w jego realizacjach „snem nieprzespanym”, komunikują nam jakąś niewyrażalną, nienazwaną, niewytłumaczalną tajemnicę. Nowy etap zapowiadają prace instalacyjno-przestrzenno-obiektowe. Cechuje je klarowność zamysłu koncepcyjnego, umiar materiałowo-wykonawczy, wieloznaczność recepcji przy prostocie użytych środków. Powinowactwa z wizerunkamina płaszczyźnie nasuwają się w sposób oczywisty. To samo doświadczenie, osobowość, postawa, widzenie, odczuwania świata, inny język. W sumie wyraźne rozpoznawalne, osobne miejsce w sztuce”.

prof. Bogdan Chmielewski. Bydgoszcz–Lucim 2015.